background

Geriadur ar skiantoù hag an teknikoù Dictionnaire des sciences et des techniques

KREIZENN AR GERIAOUIÑ

induction   induktadur g. -ioù,  induktiñ av.
logique ◊ opération mentale qui consiste à remonter de cas donnés, le plus souvent singuliers ou spéciaux, à une proposition plus générale
en  induction
  • exemple de raisonnement par induction : ces boules proviennent de ce sac, ces boules sont blanches, donc toutes les boules provenant de ce sac sont blanches
    ur skouer rezoniñ dre induktiñ : ar bouloù-mañ a zo bet tapet er sac'h-mañ, ar bouloù-mañ a zo gwenn, neuze an holl vouloù tapet er sac'h-mañ a zo gwenn
induction   induktadur g. -ioù,  induktiñ av.
biologie ◊ déclenchement d'un phénomène biologique
en  induction
induction   induktadur g. -ioù,  induktiñ av.
électricité, physique ◊ transmission à distance d'énergie électrique ou magnétique par l'intermédiaire d'un aimant ou d'un courant
en  induction
induction asymétrique   induktadur asimetrek g.
physique, chimie ◊ formation prédominante de l’un des énantiomères ou diastéréo-isomères possibles au cours d’une réaction sous l’influence d’un facteur chiral
en  asymmetric induction
induction électromagnétique   induktadur elektromagnetek g.
électricité, physique ◊ apparition d'une force électromotrice dans un conducteur électrique soumis à un champ magnétique
en  electromagnetic induction
induction magnétique   induktadur magnetek g.
électricité, physique ◊ grandeur vectorielle correspondant à la densité d'un flux magnétique
en  magnetic flux density, magnetic induction, magnetic displacement
induction mutuelle   induktadur kenetre g.
électricité, physique ◊ induction électromagnétique dans un circuit électrique imputable au courant qui circule dans un autre circuit
en  mutual induction
induction mutuelle   keninduktadur g. -ioù
électricité, physique ◊ induction électromagnétique dans un circuit électrique imputable au courant qui circule dans un autre circuit
en  mutual induction