- marc'hañ av. imbrication
-
technique ◊ disposition de choses de manière à ce qu’elles se chevauchent partiellementen overlap
-
Marc’hañ an teol a ra peurstankter an doenn.
L’imbrication des tuiles assure l’étanchéité du toît.
-
Marc’hañ an teol a ra peurstankter an doenn.
- marc'hañ v. imbriquer (s')
-
technique ◊ s'agissant de choses, être disposées de manière à se chevaucher partiellementen overlap
-
Marc’hañ a ra ar plakennoù metal an eil eben e doare d’ober ur gwarez kendalc’hus.
Les plaques métalliques s’imbriquent de façon à former une protection continue.
-
Marc’hañ a ra ar plakennoù metal an eil eben e doare d’ober ur gwarez kendalc’hus.
- marc'hañ v. imbriquer
-
technique ◊ disposer des choses de manière à ce qu’elles se chevauchent partiellementen overlap
-
An toer a rank marc’hañ pep teolenn evit gwarantañ peurstankter an doenn.
Le couvreur doit imbriquer chaque tuile pour garantir l’étanchéité du toît.
-
An toer a rank marc’hañ pep teolenn evit gwarantañ peurstankter an doenn.