- ion g. -où ion
-
physique, chimie ◊ atome ou molécule qui a perdu sa neutralité électrique par acquisition ou perte d'un ou de plusieurs électronsen ion
-
obten a reer un ion diwar un atom pe ur stroll atomoù dre reiñ dezhañ pe dre dennañ dioutañ un elektron pe ouzhpenn
un ion s'obtient à partir d'un atome ou d'un groupe d'atomes en lui ajoutant ou en lui enlevant un ou plusieurs électrons
-
obten a reer un ion diwar un atom pe ur stroll atomoù dre reiñ dezhañ pe dre dennañ dioutañ un elektron pe ouzhpenn
- ion amfoterek g. ion amphotère
-
physique, chimie ◊ ion possédant à la fois des fonctions acides et basiquesen amphoteric ion, hydrid ion, zwitterion
- ion bihanniver g. ion minoritaire
-
physique, chimie ◊ ion en plus petit nombre dans une solutionen minority ion
- ion bipolel g. ion bipolaire
-
physique, chimie ◊ ou ion dipolaire, amphion, zwitterion, ion amphotèreen amphoteric ion, hydrid ion, zwitterion
- ion bipolel g. ion dipolaire
-
physique, chimie ◊ ou ion bipolaire, amphion, zwitterion, ion amphotèreen amphoteric ion, hydrid ion, zwitterion
- ion brasniver g. ion majoritaire
-
physique, chimie ◊ ion en plus grand nombre dans une solutionen majority ion
- ion diforzh g. ion indifférent
-
physique, chimie ◊ ou ion spectateuren indifferent ion
- ion diforzh g. ion spectateur
-
physique, chimie ◊ ou ion indifférenten indifferent ion
- ion divan g. ion indifférent
-
physique, chimie ◊ ou ion spectateuren indifferent ion
- ion divan g. ion spectateur
-
physique, chimie ◊ ou ion indifférenten indifferent ion